TIJD VOOR TAART

Ja, je hebt goed gelezen: in dit artikel gaat het over taart. Meer nog, over onze relatie met eten en tijd. In Westeuropa is bijna alles gericht op prestatie en business. We houden zo van capitalisme omdat het onze regio groot heeft gemaakt. Sommigen zeggen zelfs dat de Nederlanders de wereldeerste capitalisten zijn geweest. Zelfs eten hebben we succesvol gecommercialiseerd. Waar blijft daar nog tijd voor taart?

Onze capitalistische relatie met eten

We eten 's middags een koude boterham om een energiedip te voorkomen. Zo kunnen we dus meteen weer aan de slag en presteren in plaats van een siesta of wandeltje. De socioculturele status die eten heeft in Westeuropa is erg laag. Wij bekijken eten vooral als benzine die ons lichaam, de motor, aandrijft. De gemiddelde Nederlander bijvoorbeeld pakt zo'n 20min voor zijn lunch (Voedingscentrum, 2019), dat zegt eigenlijk alles. In bepaalde beroepen is het natuurlijk niet mogelijk een langere lunchpauze te nemen, ook spenderen mensen de resterende minuten liever thuis of als vrije tijd dan over een gezellige maaltijd. Fair point.

De taart is een topper

Hier komt onze taart in het spel. Even 10 minuten nemen met een kopje koffie en een collega om bewust van een stukje taart te genieten - dat doet toch geen kwaad? Een taart is koud, zodat de die-hard capitalisten onder ons meteen weer aan de slag kunnen. De suiker en de koffie pushen je ook nog extra. Denk ook aan de taartsoorten: appel, pompoen, bessen, kersen, pruimen - eigenlijk kan er alles op. Frijters en Hiu (2025) onderzochten en brachten in beeld ruim 29 000 maaltijden van Nederlanders. Uit hun analyse blijkt dat de taart nog niet is aangekomen als maaltijd bij de gemiddelde Nederlander. Laten we dit samen veranderen, laten we de taart-o-lutie starten. Samen maken we eindelijk tijd voor taart.

Even rustig doen. Even neerzetten. Gewoon van het moment genieten. Daar gaat het capitalisme ook niet van doodgaan, trust me.

© Luka Paul Vethake, 2026